© Uitgeverij HetMoet 2019

Groningen

Deze tweetalige editie van het gedicht G

Tweetalige editie -

vertaling Marten van Dijken
Paperback met flappen, 40 blz.
€ 15,00
ISBN 978 94 923 1366 9

In 1961 verscheen de gedichtencyclus 'Groningen' waarvoor Huub Oosterhuis de Anne Frank Prijs en de Poëzieprijs van de Gemeente Amsterdam ontving. Sinds die tijd is er in Groningen veel veranderd, maar sommige dingen zijn gelukkig ook nog hetzelfde gebleven. Zoals de onveranderlijke, rechtopstaande Martine toren die dan ook prachtig wordt bezongen: 'wie is die Martinitoren die hoge boom? hij vangt stemmen op in zijn oren' evenals de A-kerk 'levende stenen zijn met een stem begenadigd: a-huizen, a-kerk heten zij'. Bijna 60 jaar later is het tijd  Groningen opnieuw uit te geven, om de stad en de mensen eraan te blijven herinneren dat de torens nog staan, in tegenstelling tot de gebouwen die gesloopt moeten worden door de schade die de gaswining heeft veroorzaakt. Deze uitgave komt in een tweetalige editie met de oorspronkelijke Nederlandse tekst en een door Marten van Dijken verzorgde vertaling in het Gronings. Maar niet alleen voor Groningers is deze bundel bedoeld: hij is er voor iedereen die dit 'begin van de wereld' deze stad, haar torens, haar mensen, de provincie een warm hart toedraagt.

De opbrengst van deze bundel gaat dan ook in zijn geheel naar gedupeerden van de gaswinning en wordt mede mogelijkgemaakt door de Stichting Huub Oosterhuis Fonds

Screen Shot 2019-02-27 at 12.48.54.png

Fragment uit Groningen

1.

Groningen was het begin

van de wereld, de zuivere

springende zee kwam hier

tot bedaren, de eerste

eilanden, tot koud vuur

van de branding, het hoge

land, zeven dagen wijd;

alles spreekt de geheimtaal

van de waarheid, er is

ruimte ontstaan en toekomst,

alles hoort bij elkaar.

Voeg de vrouwen daarin,

de stammoeders van de mensen;

als een zaadgewas vruchtbaar

laat ook mannen daar zijn,

kinderen van het licht

die de liefde voortplanten

die de vrede uitvinden

langs de menselijke weg.

Dan is de stad gebouwd,

goed en wel, dan wonen

dood en leven tezamen

binnen muren van tijd.

Levende stenen zijn

met een stem begenadigd:

A-huizen, A-kerk heten zij,

torenhoog opgericht.

Grunnen

 

1.

Grunnen was begun

van wereld, zuvere

springende zee kwam hier

tou bedoaren, eerste

aailanden, tou kold vuur

van brekers, t hoge

laand, zeuven doag wied;

ales sprekt gehaaimtoal

van woarhaid, der is

roemte ontstoan en toukomst,

ales heurt bie mekoar.

Voug vraauwlu doarien,

stammoekes van mensken;

as n zoadgewas vruchtboar

loat ook manlu doar wezen,

kiender van t licht

dij laifde deurgeven

dij vree oetvienden

zo as mensken doun.

Den is stad baauwd,

goud en geef, den wonen

dood en levent mit nkander

binnen muren van tied.

Leventege stainen binnen

zegend mit n stem:

A-hoezen, A-kerk haiten zai,

torenshoog ien t èn.