Le Poison - Het Gif

WhatsApp Image 2021-04-07 at 16.38.38.jp

Tweetalige editie 

vertaling: Peter Verstegen
Paperback met flappen, 48 blz.

Handgebonden

€ 15,00

ISBN9789083018393

Ter gelegenheid Charles Baudelaire's 200ste geboortejaar koos en vertaalde meestervertaler Peter Verstegen deze selectie.De nadruk ligt op het decadente dichtwerk:de drank, de dood en de liefde.


Het gif/Le poison -

Charles Baudelaire (1821–1867) maakte op 20-jarige leeftijd een zeereis van tien maanden langs
de kusten van Afrika, waaraan hij een hang naar het exotische overhield. Hij joeg er een fortuin door, werd onder curatele gesteld en door schuldeisers achtervolgd. Veel van zijn gedichten zijn gericht tot de vrouwen in zijn leven, met als belangrijkste de mulattin Jeanne Duval. Hij werd na de verschijning van
Les fleurs du mal (1857) veroordeeld wegens de obsceen geachte inhoud van zes gedichten, die in de herdruk (1861) zijn verwijderd, maar aangevuld met vijfendertig nieuwe gedichten. Baudelaire bezweek na een bewogen leven, met onder andere een ballingschap in Brussel en gewaardeerde bijdragen aan de kunstjournalistiek, op 46-jarige leeftijd aan syfilis.

Ter gelegenheid van zijn 200ste geboortejaar stelde meestervertaler Peter Verstegen deze bloemlezing uit diens gedichten samen. De nadruk ligt op het decadente dichtwerk: de drank, de dood en de grieven van de liefde worden bezongen, want juist uit het kwaad kan de schoonheid opbloeien.
De gedichten uit dit giftige boeket blijven tot ons spreken
zoals een glas absint uitnodigt tot drinken.

Charles Bodelaire.jpg

Fragment uit LE POISON

 

Le vin sait revêtir le plus sordide bouge
      D’un luxe miraculeux,
Et fait surgir plus d’un portique fabuleux
      Dans l’or de sa vapeur rouge,
Comme un soleil couchant dans un ciel nébuleux.

L’opium agrandit ce qui n’a pas de bornes,
       Allonge l’illimité,
Approfondit le temps, creuse la volupté,
     Et de plaisirs noirs et mornes,
Remplit l’âme au-delà de sa capacité.

Tout cela ne vaut pas le poison qui découle
      De tes yeux, de tes yeux verts,
Lacs où mon âme tremble et se voit à l’envers…
      Mes songes viennent en foule 
Pour se désaltérer à ces gouffres amers.

Tout cela ne vaut pas le terrible prodige
     De ta salive qui mord,
Qui plonge dans l’oubli mon âme sans remords,
      Et, charriant le vertige,
La roule défaillante aux rives de la mort !

HET GIF

De wijn verleent het smerigst dranklokaal meteen
      Een wonderlijke weelde,
Doordat er in zijn rossig gouden waas zo menig
      Mythisch zuilengewelf verscheen,

Als een zonsondergang aan nevelige hemel.

De opium verruimt de wereld, en het meest
      Wat zelf geen eind wil nemen, 
Verdiept de tijd, verhevigt onze zinnenweelde,
       En vult tot berstens onze geest
Met duistere, melancholieke zaligheden.

Dat alles doet het gif dat uit jouw ogen stroomt,
       Ogen zo groen, toch nooit vergeten,
Die vijvers waarin mijn weerkaatste ziel moet beven…
        Een hele drom van dromen droomt
Dat hun die wrange poelen water mogen geven.

Dat alles evenaart het wonder niet, zo groots,
       Van jouw invretend speeksel,
Waarin mijn ziel sereen verzinkt als in een Lethe,
       En dat haar naar de rand des doods,
In machteloze duizeling, heeft weten mee te slepen!